22 زَبانَن منٛز تِرُکُّرَل

இப்பெண்ணோடு எனது நட்பு ஊரில் அலராய் எழுதலால் அவளைப்பெறாது துன்புறுகின்ற என் அரிய உயிர் அவளை அடைந்ததுபோன்று நிலைத்துநிற்கும். அவ்வாறு என் உயிர் நிலைத்துநிற்பதை எங்கள் நல்வினைப் பயனால் பலரும் அறியமாட்டார்.

மலர்போலும் கண்ணையுடைய இப்பெண்ணின் பெருமை தெரியாது, அவளோடு அலர்கூறுதல்மூலம் இவ்வூர் எனக்கு உதவிசெய்தது.

எனக்கும் இப்பெண்ணுக்கும் உள்ள உறவுபற்றி இவ்வூர் அறிதலால் விளைந்த அலர் எனக்குச் செய்த நன்மை ஒன்றோ? அதுகேட்ட என் மனம் அவளோடு கூடுவதைப் பெறாதிருந்தே பெற்றதுபோலும் இன்பத்தை உடையதாயிற்று.

இவ்வூர் பரப்பும் அலரால் என் காமம் மேலும் மேலும் பெருகுவதாயிற்று. அந்த அலர் இல்லையானால் என் காமம் தன் தன்மையிழந்து இன்பம்தராது சுருங்கும்.

கள் உண்பார்க்குக் களிக்குந்தோறும் கள்ளுண்டல் இனிதாகும்; அதுபோல, எனக்குக் காமம் அலரால் வெளிப்படுந்தோறும் இனிதாகின்றது.

நான் காதலரைப் பார்த்தது ஒருமுறையே; அதனால் தோன்றிய அலர் அவ்வளவோடு இல்லாமல் திங்களைப் பாம்பு விழுங்கிய செய்திபோன்று உலகெங்கும் பரவியது.

என் காமநோயாகிய பயிர் இவ்வூரார் தூற்றுகின்ற அலர் எருவாக, அன்னை சொல்லும் கடுஞ்சொல் நீராக, வளர்கின்றது. அலரும் அன்னை சொல்லும் என் காமத்தைச் சுருக்காமல் பெருக்குகின்றன.

ஊரார் தூற்றும் அலரால் நாம் காமத்தை அவித்துவிடுவோம் என்று எண்ணுதல் நெய்யால் நெருப்பை அவித்துவிடுவோம் என்று எண்ணுதலை ஒக்கும்.

அவரைக் கண்டபோது, ‘உன்னிடமிருந்து பிரியேன்; நீ அஞ்சாதிரு’ என்று சொன்ன காதலர் இன்று கண்டார் பலரும் நாணும்வண்ணம் என்னைத் துறந்தபிறகு, நான் ஊரார் கூறும் அலருக்கு நாணுதல் இயலுமா? இயலாது.

உடன்போக்கிற்கு ஏதுவாகும் என்பதால் நான் முன்னமேயே விரும்பிய அலரை இவ்வூர் தானே பரப்புகின்றது. இனி நான் வேண்டியபோது காதலர் அதனை ஈவார். அதனால், இவ்வூரலர் எனக்கு நன்மையே செய்துள்ளது.