22 भासांनी तिरुक्कुरल

அன்பிற்கும் பிறர் அறியாமல் அடைத்துவைக்கும் தாழ்ப்பாள் உண்டோ? தம்மால் அன்பு செய்யப்பட்டவர்களது துன்பத்தைக் காணும்போது அன்புடையார் பொழியும் கண்ணீர் உள்ளிருக்கும் அன்பை எல்லாரும் அறியத் தெரிவிக்கும்.

உள்ளத்தில் அன்பு இல்லாதவர் எல்லாப் பொருள்களையும் தமக்கே உரியனவாகக் கொள்வர்; அன்புடையவரோ அவருடைய பொருள்கள் யாவற்றோடும் தம் உடம்பினையும் பிறர்க்கு உரியனவாக ஆக்குவர்.

பெறுதற்கரிய உயிருக்கு உடம்போடு ஏற்பட்ட தொடர்பு, அன்போடு பொருந்துதற்கு விளைந்த நெறியின் பயன் என்று அறிந்தோர் கூறுவர்.

ஒருவனுக்கு உறவினரிடம் கொள்ளும் அன்பு அத்தன்மையால் பிறரிடமும் விருப்பம் உடைமையைத் தரும்; அவ்விருப்பம்தான் அவனுக்குப் பகைவர் யாரும் இல்லையாய், யாவரும் நண்பரென்று சொல்லப்படும் அளவில்லாச் சிறப்பினைத் தரும்.

இவ்வுலக இல்வாழ்க்கையில் இன்பம் நுகர்வார் அடையும் சிறப்பு, அன்புடையராய் இல்லறம் நடத்தும் வாழ்வின் பயனென்று அறிவுடையார் சொல்வர்.

அறத்திற்கே அன்பு துணையாகும் என்று சொல்வார், மறத்திற்கும் அவ்வன்பே துணையாகும் என்பதை அறியார்.

என்பில்லாத உடம்பை வெயில் துன்புறுத்தல் போன்று, அன்பில்லாத உயிரை அறம் துன்புறுத்தும்.

மனத்தில் அன்பில்லாத உயிர் வாழும் இல்வாழ்க்கை, பாலை நிலத்தில் வற்றலாகிய மரம் தளிர்த்தாற்போன்றது.

உடலின் அகத்துறுப்பாகிய அன்பு இல்லாதார்க்கு, புறத்துறுப்புகள் எல்லாம் என்ன உதவியைச் செய்யும்?

அன்பின் வழிநின்ற உடம்பே உயிர்நின்ற உடம்பாகும்; அன்பற்றவர்க்கு உள்ளது என்பைத் தோலால் போர்த்திய உடம்பாகும்; அது உயிரற்றது.