22 زَبانَن منٛز تِرُکُّرَل

வஞ்சம் நிறைந்த மனத்தினை உடையவனது மறைக்கப்பட்ட தீயொழுக்கத்தை அறிந்து உடம்பாய் அவனோடு கலந்து நிற்கின்ற பூதங்கள் ஐந்தும் தம்முள்ளே நகைசெய்யும்.

தான் குற்றமென்று அறிந்ததனிடம் ஒருவனது நெஞ்சு தாழ்ச்சி அடையுமானால் அவனுக்கு வான்போல் உயர்ந்த தவவேடமானது என்ன பயனைச் செய்யும்?

மனத்தை அடக்கியாளும் ஆற்றல் இல்லாதவன், ஆற்றலுடையாரின் வேடத்தைக் கொள்ளுதல், பசு புலியின் தோலைப் போர்த்திக்கொண்டு, தனக்குரிய புல்லைவிட்டுப் பிறர்க்குரிய பைங்கூழை மேய்ந்தாற்போன்றது.

ஒருவன் தவவேடத்தில் மறைந்திருந்து அறமல்லாத செயலைச்செய்தல், வேட்டுவன் புதரில் மறைந்திருந்து பறவைகளைப் பிடித்தல்போன்றது.

தம்மைப் பற்று அற்றவரென்று சொல்லுவாரது தீயொழுக்கம் ‘என்ன செய்தோம், என்ன செய்தோம்’ என்று தாமே வருந்தும் வகையில் அவர்க்குப் பல துன்பங்களைக் கொடுக்கும்.

உள்ளத்தால் துறவாதவர் துறவியர்போல் நடித்துப் பிறரை வஞ்சித்து வாழ்வாரைக் காட்டிலும் கொடிய மனம் கொண்டவர் உலகில் இல்லை.

குன்றியின் புறம்போன்று, செம்மை உடையவராய் வேடம் தரித்திருப்பவரானாலும், அதன் மூக்குப்போன்று, நெஞ்சம் இருண்டிருப்பவரை உடையது உலகம்.

காமம், வெகுளி, மயக்கம்போன்ற குற்றங்கள் உள்ளத்தில் இருக்க, மாண்பு உடையவர்போல் நீராடித் தவமுடையார்போன்று மறைவாகச் செயல்படுவார் உலகில் மிகப்பலர்.

அம்பு, வடிவத்தால் வளையாது, அழகியதானாலும் செயலால் கொடியது. யாழ், கோட்டால் வளைந்ததாயினும் செயலால் சிறப்புடையது. அவ்வாறே, தவம்செய்வாரை நல்லவர், தீயவர் என்று முடிவுசெய்வது, அவரது வடிவத்தாலல்லாமல் செயலால் அமைதல் வேண்டும்.

தவம் மேற்கொள்ளும் துறவியர்க்குத் தலைமயிரை மழித்தலும், நீண்ட சடையாக வளர்த்தலும் வேண்டா; உயர்ந்தோர் இழித்துக் கூறும் தீயொழுக்கத்தை விட்டுவிடுவாராயின் அன்னார்க்கு எவ்வித வேடமும் தேவையில்லை.