22 زَبانَن منٛز تِرُکُّرَل

ஒருவன் செல்வம் இழந்து, வறியவனாயபோதும் விடாது அவனிடம் அவன் தமக்கு முன் செய்த உதவியை எடுத்துக்கொண்டாடுதல் சுற்றத்தாரிடம் மட்டுமே காணப்படுவதாகும்.

அன்பு நீங்காத உறவினர் ஒருவனுக்குக் கிடைப்பராயின், அது அவனுக்கு மேன்மேலும் பெருகும் செல்வங்கள் பலவற்றையும் கொடுக்கும்.

சுற்றத்தாரோடு நெஞ்சம் கலந்து உறவாடாதவன் வாழ்க்கை, குளப்பரப்பானது கரையின்றி நீர் நிறைந்தாற்போன்றது.

ஒருவன் செல்வம்பெற்றதன் பயன் உறவினரால் தான் சூழப்படும் வகையில் அவரை அணைத்துக்கொண்டு ஒழுகுதலாம்.

ஒருவன் தன் உறவினர்க்கு வேண்டுவன கொடுத்தலிலும் இன்சொல் பேசுதலிலும் வல்லவனாயின், அவன் சுற்றத்தது சுற்றமும் அதனது சுற்றமுமென்று பலவகைச் சுற்றத்தால் சூழப்படுவான்.

ஒருவன் பெருங்கொடையாளனாய், சினம்கொள்ளாதவனாய் இருப்பானேல், அவனைக் காட்டிலும் சுற்றம் மிக உடையார் உலகில் இல்லை.

காக்கைகள் தமக்குரிய உணவைக் கண்டபோது மறையாது, தம் இனத்தை அழைத்து அதனோடும் கூட உண்ணும்; அத்தகைய இயல்பினை உடையவர்களுக்கே சுற்றத்தாரோடு அடையும் ஆக்கங்களும் உளவாகும்.

எல்லாரையும் ஒரே தன்மையாக நோக்காமல், அரசன் அவரவர் தகுதிக்கேற்ப நோக்குவானானால், அச்சிறப்பைக் கருதி அவனைச் சூழ்ந்து வாழும் உறவினர் பலராவார்.

முன் தன்னைச் சூழ்ந்திருந்து, தன்னோடு சேராது, ஏதோவொரு காரணத்தால் தன்னைப் பிரிந்துபோன உறவினர்கள் பின் வந்து சூழ்ந்துகொள்ளுதல், அவர்கள் மனம் பொருந்தாமைக்குரிய காரணம் தன்னைவிட்டு நீங்கியதாலாகும்.

காரணமின்றித் தன்னிடமிருந்து நீங்கிப் பிரிந்துபோய்ப் பின் காரணத்தால் வந்த உறவினனை, அரசன் அவன் வேண்டியதைச் செய்து ஆராய்ந்து அவனைத் தழுவிக்கொள்ளுதல் வேண்டும்.