22 भासांनी तिरुक्कुरल

ஒற்றரும், புகழ்பெற்ற அறநூலுமாகிய இரண்டும் தன் இரண்டு கண்களெனத் தெளிதல் வேண்டும்.

அரசனுக்குரிய தொழில் எல்லாரிடமும் நிகழும் எல்லாவற்றையும் நாள்தோறும் ஒற்றரால் விரைந்து அறிதலாகும்.

ஒற்றரால் எங்கும் நிகழ்வனவற்றை ஒற்றுவித்து, அவற்றால் அடையும் பயனை ஆராயாத அரசன், வெற்றிபெற வேறொரு வழியும் இல்லை.

அரசரது வினைசெய்வார், சுற்றத்தார், பகைவர் என்று சொல்லப்படும் யாவரையும் சொல், செயல்களால் ஆராய்பவனே ஒற்றனாவான்.

ஒற்றப்பட்டார் பார்த்தால் அவர் ஐயமுறாத வடிவம்கொண்டு, அவர் உற்றுநோக்கும்போது அவர் கண்களுக்கு அஞ்சாமல் அவர் எது செய்தாலும் மனத்துள் கொண்டவற்றை வெளியே சொல்லாத வல்லமைபெற்றவனே ஒற்றனாவான்.

முற்றும் துறந்தவரது வேடம்பூண்டு, புகுதற்கரிய இடங்களிலெல்லாம் புகுந்து ஆராய்ந்தறிந்து, பகைவர் ஐயமுற்றுப் பிடித்து எல்லாத் துன்பங்களையும் செய்தாலும் தன்னை வெளிப்படுத்தாதவனே ஒற்றனாவான்.

ஒற்றப்பட்டார் மறைவாகச்செய்த செயல்களை அவர்களைச் சேர்ந்தவரிடமிருந்து கேட்கவல்லவனாய்க் கேட்டறிந்த செயல்களில் பின் ஐயப்படாமல் துணியவல்லவனே ஒற்றனாவான்.

ஒற்றன் ஒருவன் ஒற்றிவந்து தெரிவித்த செய்தியையும் வேறோர் ஒற்றனால் ஒற்றுவித்து உண்மையைக் கண்டுகொள்ளல் வேண்டும்.

ஒற்றர்களைக் கையாளும்போது ஒருவனை ஒருவன் அறியாமல் கையாள வேண்டும். ஒரு பொருள்பற்றி அம்மூவரும் சொல்லும் செய்தி ஒத்திருக்குமாயின் அதுவே உண்மையென்று தெளியப்படும்.

மறைத்தவற்றை அறிந்து கூறிய ஒற்றனுக்குச் செய்யும் சிறப்பை அரசன் பிறர் அறியாமல் செய்தல் வேண்டும். பிறர் அறியச் செய்வானானால் மறைக்கப்படவேண்டியதைத் தானே வெளிப்படுத்தியவன் ஆவான்.