22 भासांनी तिरुक्कुरल

செருக்கும் சினமும் காமமும் ஆகிய குற்றங்கள் இல்லாதவனது செல்வம் மேலாம் தன்மை கொண்டது.

வறியவர் வேண்டியபோது பொருள் கொடாமையும், நன்மையிலிருந்து விலகிய மானமும், அளவற்ற முறையில்லாத களிப்பும் அரசனுக்குக் குற்றங்களாம்.

பழிக்கு அஞ்சுவார் தம்மிடம் தினையளவு சிறிய குற்றம் வந்தாலும் அதனைப் பனையளவு பெரிதாகக் கருதுவர்.

தன்னை அழிக்கும் பகை குற்றமேயென்பதால், அக்குற்றம் தன்னிடம் வராமல் பாதுகாத்துக் கொள்ளவேண்டும்.

குற்றம் வருதற்கு முன்னர் அதனைக் காவாதவனது வாழ்க்கை தீயின்முன் வைக்கோல்போர் போல அழிந்துவிடும்.

தன்குற்றத்தைக் கண்டு அதனை நீக்கிப் பின்னர்ப் பிறர் குற்றம்காண வல்லவனானால் அரசனுக்கு ஆகும் குற்றம் ஏதுமில்லை.

சேர்த்த பொருளால் செய்யவேண்டியதைச் செய்யாது அதனிடம் பற்று வைத்தவனது செல்வம் மேலும் பெருகாது வீணே கெடும்.

பொருளை விடவேண்டியபோது விடாமல் பற்றுதலைச் செய்யும் உள்ளமாகிய கஞ்சத்தனம் குற்றங்கள் எவற்றுள்ளும் வைத்து எண்ணப்படக்கூடிய ஒன்று ஆகாது; எல்லாக் குற்றங்களிலும் அதுவே மிக்கது.

தான் மிகவும் உயர்ந்த நிலையில் இருக்கும்போதும், செருக்குடன் தன்னை வியத்தல் கூடாது. தனக்கு நன்மை பயக்காத செயல்களை மனத்தால் விரும்புதலும் தக்கதன்று.

தான் விரும்பும் பொருள்களை அவ்விருப்பம் பற்றிப் பகைவர் அறியாமல் ஒருவன் துய்க்க வல்லவனானால், அவர்கள் அவனை வஞ்சித்தற்கு எண்ணும் எண்ணம் பழுதாகும்.