22 भाषा मे तिरुक्कुरल

பிறர் குற்றம் செய்தால் அக்குற்றத்தைத் தெரிந்து, யாரிடமும் கண்ணோட்டமின்றி, நடுவு நிலைமையில் நின்று, அக்குற்றத்திற்குச் சொல்லப்பட்டுள்ள தண்டனையை ஆராய்ந்து செயல்படுவதே முறையாகும்.

உலகத்து உயிர்களெல்லாம் உணவுதரும் மழையை எதிர்நோக்கி வாழும்; குடிகளெல்லாம் அரசனது செங்கோலை எதிர்நோக்கி வாழும்.

அரசனால் செலுத்தப்படும் செங்கோல், அந்தணர் நூலுக்கும் அறத்திற்கும் காரணமாய் நிலைபெற்று நிற்பது.

தன் குடிகளைத் தழுவிக்கொண்டு, செங்கோலைச் செலுத்தும் பெருநில வேந்தனுடைய அடிகளைத் தழுவிக்கொண்டு, அவனிடம் நீங்காத அன்புடன் இருப்பர் உலகத்தார்.

அறநூல்கள் சொல்லியுள்ள முறையில் செங்கோல் செலுத்தும் அரசனின் நாட்டில் பருவமழையும் குறையாத விளைச்சலும் ஒருங்குசேர்ந்து காணப்படும்.

அரசனுக்குப் போரில் வெற்றியைக் கொடுப்பது வேல் அன்று, அவனது கோலே. அக்கோலும் அதனைச் செய்தற்குச் செவ்விதாய் வளையாமல் இருத்தல் வேண்டும்.

உலகத்தையெல்லாம் அரசன் காப்பான்; அவனை அவனது செங்கோலே காக்கும். அச்செங்கோலை, அவன் முறையாக, அறம் வழுவாது செலுத்த வேண்டும்.

எளிய இயல்பினை உடையவனாய், நூலோர் பலரோடும் ஆராய்ந்து முறைசெய்யாத அரசன் தாழ்ந்த நிலையினனாய், பாவமும் பழியும் அடைந்து தானே கெடுவான்.

குடிகளைப் பிறர் துன்புறுத்தாமல் காத்துத் தானும் அவரைப் பேணி, அவர் குற்றம்செய்தால் தண்டித்தல் அரசனுக்குப் பழியன்று; அது அவனது கடமையாகும்.

அரசன் கொடியவர்களுக்குக் கொலைத்தண்டனை விதித்தல் உழவன் களையை நீக்கி வயலில் நல்ல பயிரைக் காப்பதோடு ஒப்பாகும்.