22 زَبانَن منٛز تِرُکُّرَل

பிறரோடு கலந்து ஆராய்வதற்கு எல்லை, இனி இது தப்பாது என்னும் துணிவினைப் பெறுதல்; அவ்வாறு துணிவுபெற்ற செயலானது பின் நீட்டிப்பால் காலதாமதம் ஆகுமானால் அது தீயதாகும்.

நீட்டித்துச் செய்யலாகும் செயல்களைக் காலம் தாழ்த்திச் செய்யலாம்; நீட்டியாது செய்ய வேண்டியவற்றைக் காலம் தாழ்த்தாது செய்தல் வேண்டும்.

செயல் மேற்கொள்வான் அது இயலும் இடத்திலெல்லாம் செய்தல் நன்று; அது இயலாதபோது, செய்யமுடிந்த வழியறிந்து செய்தல் வேண்டும்.

செயல், பகை ஆகிய இரண்டினது எச்சமும் ஆராய்ந்து பார்க்கும்போது, தீயின் எச்சம்போலப் பின் வளர்ந்து துன்புறுத்தும்.

ஒரு செயலை மேற்கொள்ளும்போது பொருள், கருவி, வினை, காலம், இடம் ஆகிய ஐந்தையும் மயக்கமின்றி, பிழையாமல் ஆராய்ந்து செய்தல் வேண்டும்.

வினை மேற்கொள்ளும்போது அது முடித்தற்கு வேண்டிய முயற்சியும், அதற்கு நேரும் இடையூறும், அது முடிந்தால் தான் அடையும் பயனும் ஆகிய யாவற்றையும் சீர்தூக்கிப்பார்த்துச் செய்தல் வேண்டும்.

செய்யப்படும் வினையைத் தொடங்குபவன் அதனைச் செய்யும் முறையாவது, அவ்வினையைத் தனக்குமுன் செய்தவனின் கருத்தையும் அவன் கையாண்ட வழியையும் அறிந்துகொள்ளுதலாகும்.

செய்கின்ற வினையால் அதையொத்த மற்றுமோர் வினையையும் ஒருவன் முடித்துக் கொள்ளுதல் வேண்டும். அது மதத்தால் நனைந்த கபோலத்தை உடைய யானையைக்கொண்டு மற்றுமோர் யானையைப் பிடிப்பதை ஒக்கும்.

தன் பகைவரோடு சேராதவரைத் தனக்கு நண்பர்களாக ஆக்கிக்கொள்ளுதலைத் தன் நண்பர்களுக்கு இனியனவற்றைச் செய்வதினும் விரைந்து செய்தல் வேண்டும்.

ஆளும் இடமாகிய நாடும் அரணும் சிறியவையாகப்பெற்ற அமைச்சர், தம்மினும் வலிமையுடையார் எதிர்த்தபோது, தம்மவர் நடுங்குதலை அஞ்சி, அந்நிலைக்கு வேண்டிய சந்து கூடுமாயின் அப்பெரியாரைப் பணிந்து அதனை ஏற்றுக்கொள்வர்.