22 زَبانَن منٛز تِرُکُّرَل

நீ சொல்லாது மறைத்தாலும் உன்னைக் கடந்து உன் மையுண்ட கண்கள் எனக்குச் சொல்லும் நிகழ்வு ஒன்று உண்டு; அதனை நீயே தெளிவாய்ச் சொல்வாயாக.

என் கண் நிறைந்த அழகினையும் மூங்கிலை ஒத்த தோளினையும் உடைய பேதைக்கு மகளிரிடத்து நிறைந்த மடமை அவ்வளவின்றி மிகுந்தது. அதனால்தான், இல்லாத பிரிவினை நினைத்து அவள் அஞ்சுகிறாள்.

மாலையாகக் கோக்கப்பட்ட பளிங்கு மணியகத்திருந்து வெளியில் புலனாகும் நூல்போல இப்பெண்ணின் அணியகத் துக்கிடந்து வெளியில் புலனாகும் குறிப்பொன்று உண்டு. அதனை நான் அறிய இயலவில்லை.

முகையின் மொக்குள் உள்ளதாய் வெளியில் புலனாகாத நறுமணம்போல இப்பெண் என்னோடு நகக்கருதும் புன்னகையில் உள்ளதாய், வெளியில் புலனாகாத குறிப்பு ஒன்று உண்டு.

நெருங்கிய வளையல்களை அணிந்தவள் என்னிடம் இல்லாத ஒன்றை உட்கொண்டு அதுகாரணமாக என்னிடமிருந்து மறைக்கும் குறிப்பு, என் துயரைத் தீர்க்கும் மருந்தொன்றை உடையது.

காதலர் வந்து தம் பிரிவால் உண்டான துன்பத்தினை மிகவும் மாற்றி நாம் மகிழும்வண்ணம் கலக்கின்ற கலவி, துன்பத்தினை அரிதாக ஆற்றியிருந்து, அவரது அன்பின்மையை நினைக்கும் தன்மை உடையது.

குளிர்ந்த துறையை உடையவன் நம்மை உடலால் கூடியிருந்து உள்ளத்தால் பிரிந்தமையை நம்மைவிட இவ்வளையல்கள் முன்னே அறிந்தன.

நேற்று எம் காதலர் பிரிந்துபோயினார்; அப்பிரிவால் யாம் மேனி பசந்து ஏழுநாட்கள் ஆயின.

காதலர் பிரிந்தாரானால் நான் இங்கிருந்தால் இவை நில்லாவெனத் தன் வளையல்களைப் பார்த்து, இவை மெலியுமெனத் தன் தோள்களையும் பார்த்து, இவையிரண்டும் நிகழாமல் நடந்து காத்தல்வேண்டுமெனத் தன் அடியையும் நோக்கி அவ்வாறு அவள் செய்த குறிப்பு உடன்போக்காய் இருந்தது.

பெண்கள் தம் காமநோயினை வாயால் சொல்லாது கண்ணால் சொல்லி, அது தீர்க்க வேண்டுமென்று காதலரை வேண்டாது உடன்போதல் குறித்துத் தம் அடியினை வேண்டல் தமக்கியல்பாகிய பெண்மை மேலும் ஒரு பெண்மை உடைத்தென்று அறிந்தோர் கூறுவர்.