22 زَبانَن منٛز تِرُکُّرَل

தன் உடலைப் பெருக்குதலுக்காகத் தான் மற்றோர் உயிரின் உடலைத் தின்பவன் எவ்வகையால் அருளினை ஆளுதல் கூடும்?

பொருளால் பயன் அடைதல் அதனைக் காப்பாற்றாதார்க்கு இல்லை; அதுபோல, அருளால் பயன் அடைதல் ஊன் தின்பார்க்கு இல்லை.

கொலைக்கருவியைக் கையில்கொண்டவர் மனம் அதனால் செய்யும் கொலையையே நோக்குவது அல்லாமல் அருளை நோக்காது; அதுபோல, வேறோர் உயிரின் உடலைச் சுவைபட உண்டவர் மனம் அவ்வூனையே நோக்குவதல்லாமல் அருளை நோக்காது.

அருள் என்பது யாதென்றால் கொல்லாமை; அருள் அல்லது யாதெனில் கொல்லுதல்; ஆதலால், ஊன் தின்னல் அறமற்ற செயலாகும்.

சில உயிர்கள் உடம்பில் நிற்றல், ஊன் உண்ணாமையென்னும் அறத்தின்பாற்பட்டது; ஆதலால், அந்நிலை குலைய, ஒருவன் ஊனை உண்ணுவானானால், அவனை விழுங்கிய நிரயம் உமிழ்தற்கு வாயைத் திறவாது. ஊன் உண்பவன் அவ்வறமற்ற செயலால் நிரயத்துள் அழுந்துவான்.

ஊன் தின்னல் காரணமாக உலகம் உயிர்களைக் கொல்லாதிருந்தால், பொருள் காரணமாக ஊன் விற்பார் யாரும் இருக்கமாட்டார்.

புலால் என்பது பிறிதோர் உயிரின் புண்; அது தூய்மையற்றது என்பதை உணர்வார் அதனை உண்ணாதிருத்தல் வேண்டும்.

குற்றத்திலிருந்து நீங்கிய அறிவினை உடையவர் உயிரிலிருந்து நீங்கிய ஊனை உண்ணமாட்டார். ஊன் என்பது உண்மையில் பிணமென்பதை உணர்ந்தவர் அதனை உண்ண விரும்பார்.

தீயில் நெய் முதலிய அவிகளைச் சொரிந்து ஆயிரம் வேள்விகளைச் செய்தலைக் காட்டிலும் ஒரு விலங்கின் உயிரைப் போக்கி அதன் ஊனை உண்ணாதிருத்தல் நன்று.

ஊன் தின்பாரானாலும் உயிர்களுக்கு ஒரு தீமையும் நினையாதவர் அருள் உடையவரே என்ற கருத்தை மறுத்து, ஊன் தின்பார் உயிர்களைக் கொல்லாராயினும் அருள் அற்றவரே என்னும் முடிவு.