22 زَبانَن منٛز تِرُکُّرَل

ஒருவனை விரும்பி நண்பனாய் ஏற்றுக்கொண்டபின் அவனை விலக்குதல் உண்டாகாது; ஆதலால், முன்னர் ஆராயாது ஒருவனை நண்பனாகக் கொள்ளுதல்போலக் கேடுதருவது வேறொன்றும் இல்லை.

பண்பாலும் செயலாலும் நல்லவன் என்று பலகாலம் பலமுறைகளில் ஆராயாது ஒருவனோடு கொள்ளும் நட்பு முடிவில் தான் இறத்தற்கு ஏதுவாகிய துன்பத்தினைக் கொடுக்கும்.

ஒருவனுடைய பண்பையும், குடிப்பிறப்பையும், குற்றத்தையும், குறைவற்ற உறவினரையும் ஆராய்ந்தறிந்து அவனை நண்பனாகக் கொள்ளல் வேண்டும்.

நல்ல குடியில் பிறந்து, தன்னைப் பற்றிப் பிறர் சொல்லும் பழிக்கு அஞ்சுபவனை ஏதேனும் விலை கொடுத்தாயினும் நண்பனாக்கிக்கொள்ள வேண்டும்.

உலக வழக்கு அல்லாததைச் செய்யக்கருதினால், துயரம் உண்டாகும் வகையில் சொல்லி அதனை விலக்கியும், அதனைச் செய்யுமானால், மேலும் செய்யாதவாறு இடித்து நெருக்கியும், உலக வழக்கைச் செய்யாதபோது செய்விக்கவும் வல்லவரை ஆராய்ந்து நட்புக்கொள்ளல் வேண்டும்.

ஒருவனுக்குக் கேடு என்பது தன் நண்பர்களை முற்றுமாக அளக்கும் அளவுகோலாகும்; ஆதலால், கேட்டிலும் அவனால் அடையப்பெறும் நல்லறிவு ஒன்று உண்டு.

ஒருவனுக்கு ஊதியம் என்று சொல்லப்படுவது, அறிவற்றவரோடு கொண்ட நட்பை ஒழித்து, அவரிடமிருந்து நீங்குதலாம்.

தம் ஊக்கம் குறைதற்குக் காரணமாகிய செயல்களைச் செய்ய எண்ணுதல் கூடாது; அதுபோலத் தமக்குத் துன்பம் வரும்போது கைவிடுவார் நட்பைக் கொள்ளுதல் தக்கதன்று.

ஒருவன் கேடு அடையும்போது அவனைவிட்டு நீங்குவார் அவனோடு கொண்டிருந்த நட்பு, தன்னைக் கூற்றுவன் அணுகுங்காலத்தில் ஒருவன் நினைத்தாலும் அது அவன் உள்ளத்தைச் சுட்டு வேதனைக்கு உள்ளாக்கும்.

குற்றமற்றவரின் நட்பினையே கொள்ளல் வேண்டும்; உலகோடு ஒத்தலில்லார் நட்பை அறியாது கொண்டிருந்தால் அவர் வேண்டிய ஒன்றைக் கொடுத்தாயினும் அவரிடமிருந்து நீங்குதல் வேண்டும்.