22 भासांनी तिरुक्कुरल

நிழலும் நீரும் முன்னர் இனியசெய்யினும் பின்னர் நோய் செய்யுமாயின் வேண்டாதவையாம். அதுபோலத் தம்மவர் இயல்புகளும் முன் இனியவேனும் பின் கேடு செய்யுமாயின் இன்னாதவையாம்.

வாள்போல் வெளிப்பட்டு நிற்கும் பகைவரை அஞ்சல் வேண்டா; நண்பர்போல் மறைந்திருக்கும் பகைவரை அஞ்சுக.

உட்பகைவரை அஞ்சித் தம்மைக் காத்துக்கொள்ள வேண்டும்; அவ்வாறு செய்யவில்லையானால் தமக்குத் தளர்ச்சிவரும்போது குயவன் மட்கலத்தை அறுக்கும் கருவி போன்று அவர் தப்பாமல் கேடு செய்வர்.

உள்ளம் திருந்தாத உட்பகை அரசனுக்கு உண்டாகுமானால் அது அவனது சுற்றத்தை வேறுபடுத்திக் குற்றம் பலவற்றையும் கொடுக்கும்.

உறவுமுறைத் தன்மையோடுகூடிய உட்பகை அரசனுக்குத் தோன்றினால் அது அவனுக்கு இறத்தல் முறையோடுகூடிய குற்றம் பலவும் கொடுக்கும்.

பகைமை தன்னுடன் இருப்பாரிடமே தோன்றுமானால் அரசனுக்கு எப்போதும் உயிர் இழக்காமல் இருப்பது அரிதாகும்.

செப்பும் அதன் மூடியும் சேர்ந்தாற்போல் வெளியே வேற்றுமை தெரியாமல் கூடினாரானாலும், உட்பகை உள்ள குடியில் உள்ளவர்கள் அகத்தே தம்முள் கூடமாட்டார்.

உட்பகை தோன்றிய குடி அரத்தால் தேய்க்கப்பட்ட இரும்புபோல அதனால் பொரப்பட்டு வலி குன்றும்.

அரசனது உட்பகை எள்ளின் பிளவையொத்த சிறுமை உடையதாயினும், கேடு அதன் உள் உள்ளதாம்.

மனப்பொருத்தம் இல்லாதவரோடு கூடி ஒருவன் வாழும் வாழ்க்கை ஒருகுடிலின் உள்ளே பாம்போடு கூடிவாழ்வதைப் போன்றது.